Schrijfsels van Cas Pepers
Over mij
cjpepers
Mijn volledige profiel tonen
met de
kennis
van toen
moeten wij
het vandaag
doen
ik ben bij jou
bij elke noot
die ik neurie
iedereen
heeft
zijn
eigen
ik
het aardse leven
is slechts
een springplank
naar de
Waard
pas
als je
er voor
een ander
bent
ben je
er
hoe groter de
verschillen
is de
meerwaarden
van het
leven
is het in de
hemel
aardsdonker
of
verblindend
hemelslicht
de liefde
die een
dag duurt
en de wereld
omspant
na de dood
is er een begin
dat nooit
sterft
rimpelloos water
om de stilte te
vieren
sluit ik mijn
ogen
kijken naar
de bloemen
luisteren
naar
de wind
nu als een
oud baasje
toen als een
kind
nu ik geen wad
meer loop
voel ik me
maar een
droogkloot
en loop ik maar
wat
er is
nergens
niet aan
gedacht
als passant
ben ik gekomen
en na een wijl
gegaan
wat niet boven
water
is gekomen
is in de
eeuwigheid
verdronken
als u de dood
kunt zien als
een promotie
is het een mooie
verhoging
het is een
genot om
niets te
willen
zodat anderen
wat meer hebben
boven de
Allerbovenste
is geen
boven meer
ik wil niets in het
honderd laten
lopen
ook al ben ik
al een heel
eind op weg
met een
slaksnelheid
heb ik het dal
overwonnen
nu kijk ik
op het meer
verder kijken
dan de aardse
grenzen
in de
eindeloze
verte
als ik niets
van je hoor
geen tijding
is goede tijding
is het slecht
nieuws
mijn
bezit
is
mijn
zijn
Ik loop
graag wad
en daarom
loop ik wat
waarom is in
Godsnaam
God in Israel
geboren
is het niet
de hoogste tijd
dat HIJ daar
terug komt
toen de
rechtmeester
mij vrijsprak
lag ik krom
van het
lachen
ook al zijn we
krakkemikkig
we blazen
ons partijtje
nog goed
mee
de ogen zijn
gesloten
het hart klopt
niet meer
maar nu is ze
bij de
Heer
omdat er maar een
GOD is
is HIJ enig
het leven is
als verse
sneeuw
het zal
langzaam
ontdooien
je moet je
leven steeds
ontpellen
totdat je
zichtbaar bent
rechtmeester
ik wil liever
niets in het
honderd
laten lopen
ook al loop
ik er al
aardig naar
toe
om
bovenaan
te komen
moet je wel
een hele lange
ladder
hebben
zonder
water
geen
leven
W A T E R
wat
een
woord
iedereen
sterft
maar
niemand
gaat
dood
Westerbork
nadat de goederen wagons
zijn volgepropt
gaat de vracht
twee dagen lang oostwaarts
behalve de stank is er
van alles niets
knarsetandend
lijkt het op een
protest reis.
pas als ze op het
eindpunt zijn
aangekomen
zijn ze er
geweest
bevrijdingsdag
door de harde wind
is op deze bevrijdingsdag
de vlag halfstok gewaaid
ik ben
noch lief
noch slim
noch handig
maar ik doe
nog
steeds
mijn best
ik kon je lange
tenen niet ontwijken
en dat voel ik
als de rek
er uit is
is de spanning
er af
waar moet het
toch naar toe
met de natuur
ik zag vandaag
slechts een
vergeetmijnietje
vorig jaar waren
het er nog twee
het kind op de hoek
huilt moeder roept ze
moeder geeft geen antwoord
vader is onbereikbaar
ver weg
ook haar broertje
staat op de uitkijk
op de andere hoek
hij schreeuwt
vader waar ben je
ik voel geen wereld
meer
mijn
warme
maaltijd
bestaat
vandaag
uit een
koep
ijs
‘n
eendagsvlinder
schittert
z’n
leven
lang
de
mens
soms
slechts
‘n
dag
o lieve schat
het is een jaar
geleden
dat ik je
nog had
ik heb
rode rozen
gebracht
naar Rosenbugh
op eerste paasdag
2 0 2 1
het geluk
overstijgt
de pijn
Nieuwere posts
Oudere posts
Homepage
Abonneren op:
Posts (Atom)